Enjoy beautiful moments

Hoe breng jij je drukke privé- en werk leven in balans?

Eerste ochtend na de vakantie

Ow nee zo laat, ik ben de wekker vergeten te zetten. Ik schiet uit bed en probeer de jongens wakker te maken. “Goeiemorgen mannen, wakker worden”. Er komt wat gekreun en gerommel onder de dekens vandaan, met de vraag waarom? “Nou, het is de eerste schooldag na de vakantie”.

Ken je dat, dat je kinderen na de vakantie niet uit bed te branden zijn? Ik kijk mijn jongens, die vastberaden zijn om zich nog even om te draaien, aan. Nee, niks ervan eruit!
Voordat ik ze uit bed heb, zijn we wel even verder. Ik denk bij mezelf, waarom heb ik gister niet alvast de kleren neergelegd en de schooltassen klaargezet, dat had nu tijd bespaard.

Ik besluit om eerst de kleding voor de jongens uit de kasten te trekken en dan maar aan mezelf te beginnen, want de jongens schieten niet op. Toch bijzonder, als ze uit kunnen slapen dan doen ze het niet en als ze vroeg moeten zijn, zijn ze er niet uit te branden. Hebben jouw kinderen dat ook?

Dan in gebiedende wijs komt er geluid uit de slaapkamer van mijn oudste: “MAM, dit trek ik echt niet aan hoor naar school!” Waarom niet, vraag ik quasi nonchalant! Hier sta ik mee voor gek. Grrrr, gaat er door mijn hoofd, maar ja, dat begint nu ook; het krijgen van een eigen smaak. Ik stel voor dat hij zelf maar moet kijken wat hem aanstaat. Ondertussen vraag ik wat ze willen drinken en sta ik broodjes te smeren zodat de jongens kunnen ontbijten. Ook de broodjes voor de overblijf maak ik snel klaar.

Daar komt de oudste aan, in zijn voetbalpak. Ik ben daar niet helemaal blij mee, maar heb deze ochtend ook geen zin in een strijd, dus laat het maar voor wat het is. Want we lopen inmiddels al aardig achter op het schema. Mijn jongste is ondertussen ook uit bed gekomen en half aangekleed. Schiet nou een beetje op, we hebben niet alle tijd. Eindelijk zitten ze te ontbijten en hebben hun drinken al op. Ondertussen sta ik in de startblokken voor mijn werk en zijn de jongens hun tanden aan het poetsen.

Hup in de auto en we rijden het pad af, ik vraag op niet gehaaste toon: “Hebben jullie je schooltas mee”. De ogen kijken verbaasd en kijken elkaar aan. Nee, ik niet, hoor ik in koor achter mij. PIEP zeg ik, en draai weer om naar huis. Hèhè, we hebben alles en kunnen naar school, pfff. Wat een rare start van de dag zeg.

Een beetje twijfelend en zenuwachtig lopen de jongens hun nieuwe klas in, zeggen hun schoolmaatjes gedag en wachten nieuwsgierig af hoe de nieuwe meester zijn eerste dag begint. Ik wacht het niet af, het zal goed komen. Aan het eind van de dag sta ik als vanouds op het schoolplein. De schooldag was gelukkig goed verlopen en ze hadden het naar hun zin gehad. Na de toch intensieve eerste dag zijn de mannen bekaf en nemen bijna geruisloos plaats op mijn achterbank, wat een verschil met vanmorgen!

Is dit een herkenbaar verhaal of zijn jouw kinderen deze bijzondere ochtend altijd snel uit bed en klaar om naar school te gaan?

Geplaatst door Serina Klein op 29 augustus 2016

comments powered by Disqus